به گزارش خبرنگار مهر، بیستوششمین روز جنگ، نه صرفاً ادامه یک درگیری نظامی، بلکه آغاز مرحلهای تازه از تقابل راهبردی میان جمهوری اسلامی ایران، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی است؛ مرحلهای که در آن «زمان» به سلاح تبدیل شده و هر ساعت تداوم نبرد، هزینههای سیاسی، امنیتی و اقتصادی جبهه مقابل را افزایش میدهد.
پس از موجهای متوالی عملیات «وعده صادق ۴» در روز بیستوپنجم—که با هدف قرار دادن مراکز حیاتی در عمق سرزمینهای اشغالی، از حیفا و تلآویو تا نقب و بئرالسبع، و نیز پایگاههای آمریکایی در منطقه همراه بود—اکنون شواهد میدانی از تثبیت یک الگوی عملیاتی حکایت دارد: حملات ترکیبی، عبور هدفمند از پدافند چندلایه و تمرکز بر گرههای لجستیکی و اطلاعاتی دشمن.
در سوی مقابل، افزایش سانسور خبری، محدودسازی اطلاعات و تأکید بر مدیریت افکار عمومی در جبهه آمریکا و رژیم صهیونیستی، نشاندهنده فشار فزایندهای است که از دل این جنگ فرسایشی بر ساختار تصمیمگیری آنان وارد شده است. همزمان، استمرار عملیاتهای پدافندی در داخل کشور و انهدام اهداف متخاصم، بیانگر آن است که ایران نهتنها در حوزه آفند، بلکه در حفظ برتری دفاعی نیز دست بالا را حفظ کرده است.
اکنون در آستانه روز بیستوششم، جنگ وارد مرحلهای شده که دیگر نه با «ضربات مقطعی»، بلکه با «فرسایش پیوسته ارادهها» تعریف میشود؛ جایی که هر موج عملیات، نه فقط یک حمله، بلکه بخشی از یک طراحی کلان برای تغییر قواعد بازی در منطقه است.
نظر شما