خبرگزاری مهر، گروه مجله: تهران و سایر شهرها را در اردیبهشت باید از زاویهای دیگر دید؛ نه فقط با ترافیکش، نه با دود و برجهای بلندش، بلکه از لابهلای شاخههایی که بهار، دستودلباز روی آنها توت و شاهتوت نشانده است. شهری که در این ماه، تبدیل میشود به یک باغ میوه عمومی.
این روزها در خیابانهایی که درختان توت و شاهتوت دارند، صحنهای آشنا تکرار میشود، مردمی که زیر سایه برگها ایستادهاند و بیتوجه به مسیر عبور، مشغول چیدن و خوردن شاهتوتاند. صحنهای که در تهران اردیبهشتی، بخشی از زندگی شهریست.
مربای شاهتوت با طعمی متعادل میان ترش و شیرین، جای خود را خیلی وقت است که در صبحانههای ایرانی باز کرده، اما کمتر کسی از وجود غذای خاصتری به نام «شاهتوتپلو» خبر دارد؛ ترکیبی که شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد، اما مهمانی خوشمزه بر سر سفره است.
پخت شاهتوتپلو مانند هر غذای دیگری قلقهای مخصوص خود را دارد. ابتدا، شاهتوتها باید بجوشند و سپس از صافی عبور داده شوند تا عصارهشان بهدست آید. این عصاره همان مایعیست که با برنج دم میکشد و رنگی جذاب و عطری خاص به پلو میبخشد. در قدم بعدی، خود شاهتوتها همراه با گوشتهای قلقلی تفت داده میشوند؛ و اگر طبعتان با طعم ترش چندان سازگار نیست، میتوانید کمی کشمش هم به این ترکیب اضافه کنید تا مزهای ملس و دلپذیرتری به دست آورید.
در پایان، پلو و مایه گوشتی بهصورت لایهلایه در ظرف چیده میشوند؛ نتیجه، غذایی است متفاوت، با رنگی چشمنواز و طعمی که میان سنتها فراموش شده بود. شاهتوتپلو را شاید همه نپسندند، اما برای کسانی که به تجربه طعمهای تازه را دوست دارند، تجربهایست که ارزش امتحان کردن دارد.
نظر شما