حجت الاسلام سید علیرضا آرامی در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن اشاره به احکام روزه داری، وطن و موطن، بیان کرد: انسان روزه دار تا زمانی که در وطن خود قرار دارد حق خوردن روزه را ندارد.
وی با بیان اینکه کسی که از شهر خودش مانند گرمسار عازم مشهد است نمی تواند در روزی که بلیط دارد روزه بگیرد زیرا از وطن خود بیرون می رود، افزود: این امر اما به معنای آن نیست که چون فرد عازم سفر است مانند ایام غیر رمضان، صبحانه خود را خورده و راهی راه آهن یا ترمینال شود بلکه انسان تا زمانی که در وطن حضور دارد و مسافرت شروع نشده واجب است روزه را نگه دارد.
امام جمعه گرمسار بیان کرد: این فرد تنها زمانی می تواند روزه خود را بخورد و اصطلاحاً بشکند که حد ترخص یا همان 24 کیلومتر را طی کرده و سپس مسافر محسوب شود و آن زمان می تواند بخورد و بیاشامد وگرنه خدایی ناکرده اگر در وطن چیزی بخورد روزه او باطل و کفاره روزه خواری بر او واجب می شود.
آرامی با بیان اینکه اگر کسی بعد از ظهر و بعد از نماز مسافرت رفته برای مثال به تهران سفر کرده، این فرد هیچ مشکلی در نگهداشتن روزه خود ندارد و تا افطار صبر کرده و افطار می خورد، گفت: این شرط با هر میزان مسافت و مکانی قابل صحت است و در روزه داری خللی وارد نمی آورد.
وی افزود: اگر برای مثال فردی در مسافرت حضور دارد شب سحری خود را تناول می کند و نیت می کند تا قبل از اذان ظهر خودش را به وطنش برساند چنین کسی نیز روزه اش درست است اما بداند تا زمانی که در شهر دیگری است و تا زمانی که به شهر خودش نرسیده، مسافر محسوب می شود و به او روزه واجب نیست در نتیجه می تواند روزه اش را باز کند اما اگر امساک کرد و تا قبل از نماز ظهر خودش را به شهرش رساند، روزه اش درست است.
نظر شما