خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: در میان اخبار و توییتهای این جنگ به ویژه از طرف رژیم اشغالگر قدس، مواردی دیده میشود که اشاره به ماهیت دینستیزانه این جنگ برای اسرائیل و آمریکا دارد، حتی با وجود اینکه سعی میکنند به این تجاوز در پوشش بهانههای واهی سر و شکلی پذیرفتنی بدهند.
یکی از این واکنشها، توییت ایدی کوهن، تحلیلگر و فعال رسانهای رژیم صهیونیستی بود که نوشته:«با کشتن رهبر، انتقام کشته شدن مرحب، قهرمان یهود، را در جنگ خیبر گرفتیم!»
این جمله ساده کاملاً نشان میدهد که برای رژیم اشغالگر قدس این جنگ هنوز ریشه در کینههای صدر اسلام دارد، و همچنین آشکارا نشان میدهد که یک قوم کینهتوز که هرگز پیش خورشید حقیقت سر خم نکردهاند، حتی بعد از هزار و اندی سال، به مردمانی که همیشه تاریخ یکتاپرست و طرفدار حق و راستی بودهاند حمله بیاورند و اینطور رجزخوانی کنند.
رجزخوانی مرحب یهودی، رجز خوانی علی بن ابیطالب (ع)
در جنگ خیبر، وقتی که علی بن ابیطالب جوانی نوخاسته است و به مصاف جنگجوی نامدار و قدرتمند دشمن رفته و از این بابت شگفتی او را برانگیخته است، شاهد رجزخوانیهای این دو هستیم. مرحب ابن حارث یهودی، معروف به مرحب خیبری، مردی بلند قامت و شجاع و رئیس یکی از هفت دژ خیبر بود و از سران یهود به شمار میآمد. او یکی از جنگاوران این قلعه بود و از نخستین کسانی است که به جنگ مسلمانان آمد، مرحب در حالی که سراپا غرق در سلاح بود اینگونه رجزخوانی میکند:
قَدْ عَلِمَتْ خَیْبَرُ أَنِّی مَرْحَب
شَاکِی اَلسِّلاَحِ بَطَلٌ مُجَرَّبٌ
طایفه خیبر میداند که مرحب هستم
اسلحهام را آماده حمله کرده و قهرمانی آزمودهام
إِذِ اَللُّیُوثُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُ
وَ أَحْجَمَتْ عَنْ صَوْلَةِ اَلْمُحَجَّبِ
آنگاه که شیران جنگ آتش جنگ را افروخته وارد میدان میشوند
و از صولت قهرمانان پنهان میگردند
خِلْتُ جِمَایَ أَبَداً لاَ یُقْرَبُ
أَطْعَنُ أَحْیَاناً وَ حِیناً أَضْرِبُ
فکر میکنم از شدت حرارت به من نزدیک نگردند
گاهی با نیزه حمله میکنم و گاهی با شمشیر
إِنْ غُلِبَ اَلدَّهْرُ فَإِنِّی أَغْلِبُ
وَ اَلْقِرْنُ عِنْدِی بِالدِّمَا مُخَضَّبٌ
اگرچه روزگار مغلوب گردد من غالب هستم
همتای جنگی در نزد من با خونش رنگین میشود
در مقابل علی ابن ابیطالب علیه السلام که جوانی نوخاسته و بسیار دلیر است، در جواب مرحب این گونه رجز میخواند:
أَنَا عَلِیٌّ وَ اِبْنُ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ
مُهَذَّبٌ ذُو سَطْوَةٍ وَ ذُو غَضَبٍ
من علی (ع) و فرزند عبدالمطلبم
پاک سرشتم و دارای قدرت حمله و غضب
غُذِّیتُ فِی اَلْحَرْبِ وَ عِصْیَانِ اَلنُّؤَبِ
مِنْ بَیْتِ عَزٍّ لَیْسَ فِیهِ مُنْشَعَبٌ
در دامن جنگ و ناگواریهای حوادث
و در خانه عزتی که اختلاف در آن راه نیافته رشد کردهام
وَ فِی یَمِینِی صَارِمٌ تَجْلُو اَلْکُرَبَ
مَنْ یَلْقَنِی یَلْقَی اَلْمَنَایَا وَ اَلْعَطَبَ
در دست راست من شمشیری تیز است که غمها را از هم میشکافد
هرکس به چنگ من بیفتد مرگ و هلاکت را دیدار میکند
نحنُ بَنو الحربِ بِنا سَعیرُها
حربَ عَوانٍ حَرُّها نذیرُها
ما فرزند جنگیم و آتش جنگ به خاطر ما شعلهور است
جنگ شدیدی است که آتش آن، حدود خطر جنگ را اعلام میدارد
مرحب پاسخ میدهد:
انا اناسُ ولدتنا عَبهره
لباسُنا الوَشی و ریط حِبره
ابناءُ حربٍ لیس فینا غدره
من از مردمی هستم که زنان زیبا رو و خوش پوش ما را زادهاند
لباس ما گلدار و چادر ما، برد یمنی است
ما فرزند جنگیم و هیچ مکری نداریم
و در پاسخ امیرالمؤمنین علیه السلام یکی از زیباترین و بلیغترین رجزهای عربی را میخواند که نمونه عالی مفاخره نیز هست:
اَنَا الَّذی سَمَّتْنی اُمّی حَیدَرَة
لَیثٌ لِغاباتٍ شدیدٌ قَسْوَرَة
من کسی هستم که مادرم نام مرا حیدره (شیر کوچک) گذاشته است
من شیر بیشه شجاعت و شیر نری تیراندازم
عبلُ الذراعینِ شدیدُ القِصره
کلیثِ غاباتٍ کریه المنظره
بازوهایم نیرومند و گردنم قوی است
مانند شیر نیرومندی که با چهره هولناک همه را به وحشت میاندازد، هستم
أکیلکُم بالسّیفِ کیلَ السندره
اَضرِبکُم ضرباً یُبینُ الفقره
با شمشیر همه شما را پیمانه میکنم و کنار میریزم
آنچنان به شما ضربه میزنم که مهره کمر شما از هم جدا شود
وأترکُ بِقاعٍ جِزره
أضرِبُ بالسّیفِ رِقاب الکفره
همتای خود را در میدان تکه پاره میکنم
با شمشیر گردنهای کفار را میزنم
ضربُ غلامٍ ماجدٍ حِزّوره
من یترکُ الحقّ یقومُ صَغره
من همانند نوجوانی بزرگوار و نیرومند حمله میکنم
کسی که حق را رها کند خوار میشود
أقتلُ منهم سبعهً أو عشره
فکلهم اهلُ فُسوقٍ فجره
از اینها هفت تا و یا ده تا به قتل میرسانم
زیرا همه آنان طرفدار انحراف و ناپاکی هستند
از روز نبرد خیبر، تا موشکهای خیبر و خرمشهر مردمان دیار پارس
توییت ایدی کوهن و بسیاری از واکنشهای رسانهای رژیم اشغالگر قدس ماهیت حقیقتستیزی و دینی این جنگ را آشکار میکند، چیزی که دیگر نمیتوان آنها را زیر پوشش رنگین کلماتی چون حمله پیشدستانه و حقوق بشر و دفاع اسرائیل پنهان کرد. این رژیم نمادی کامل از تجاوزگری و سبوعیت ضد بشری است، و ماهیتی کاملاً تروریستی دارد. این رویکرد بنیادگرایانه در تمامی سازماندهی و حتی نامگذاریهای آن مشهود است.
کشور ما ایران، که امروز خط مقدم نبرد علیه ناراستی و کفر است نمونهای است از ایستادگی در برابر چنین رژیمی؛ و با نجابت و استقلال، بعد از سالهای طولانی تحریم و تجربه دوران ۸ سال دفاع مقدس و به قیمت خون شهدا و جانبازان، و پشت سر گذاشتن جنگ دوازده روزه در اواخر بهار امسال، با دستیابی به موشکهایی که امروز به راحتی کف خیابانهای تلآویو فرود میآیند، نشان داد که طرفداری از حق سخت است و با تلاش فراوان و بذل خونهای پاک دانشمندان و مردمان محقق میشود؛ اما میشود که از هیمنه کفار نترسید، آنطور که مرحب و رجزهایش در برابر شکوه خورشید حقیقت اسلام و دلاوری امیرالمومنین علی علیه السلام ترسناک نبود.
نامگذاری موشکهای خیبر و خرمشهر، برای ما ایرانیها یادگارانی هستند از دورانی دور و نزدیک، از نبرد خیبر که اسدالله الغالب، پهلوان یهودی را به خاک افکند، تا سوم خردادی که خرمشهر عزیز به آغوش میهن بازگشت. خاطره هر دو روز، در این نبرد همواره توان و امید میافزاید و شور حقطلبی را در خون حقیقتخواهان میجوشاند.
نظر شما